Αγαπώ το φθινόπωρο. Το περιμένω πώς και πώς κάθε χρόνο. Νέα ξεκινήματα, πλάνα, σχέδια. Στόχοι και όνειρα. Οργάνωση και πειθαρχία μετά την ξεγνοιασιά των καλοκαιρινών διακοπών. Μεράκι και όρεξη για δημιουργία. Σελίδες βιβλίων που γυρνούν απότομα στο φθινοπωρινό αεράκι και μια ξαφνική ψιχάλα που αδειάζει από κόσμο το αγαπημένο μου παγκάκι στο πάρκο. Ίσως και μια γλυκιά προσμονή για τα Χριστούγεννα. Και τα πουλόβερ. Κι η ικανοποίηση ότι τελειώνει άλλη μια χρονιά, με τις όμορφες και τις άσχημες στιγμές της, γεμίζοντάς με μαθήματα κι εμπειρίες.

Φέτος όμως αγάπησα τον Αύγουστο. Έναν Αύγουστο σκοτεινό και δύσκολο που ταλαιπώρησε πολύ την Ελλάδα, τον κόσμο, τον πλανήτη. Έναν Αύγουστο που μου έμαθε παράλληλα να συλλογίζομαι βαθύτερα, να βάζω προτεραιότητες, να επιμένω εκεί όπου χρειάζεται αλλά και να αποχωρίζομαι ευκολότερα το περιττό.

Υπέροχος μήνας για αλλαγές, για ξεκαθαρίσματα ρούχων στην ντουλάπα, φωτογραφιών στη μνήμη του κινητού και ανθρώπων στη λίστα επαφών. Χρειάζομαι στ’αλήθεια αυτόν τον Τουίτι από κάτι διακοπές στην Καλλικράτεια που κάθεται στο ράφι μου και σκονίζεται εδώ και δέκα χρόνια; Αυτό το πορτατίφ αστεράκι που έχω από το δημοτικό; Αυτήν την «φίλη» που – λίγο από αφέλεια, λίγο από έλλειψη τακτ – μου χαλάει πάντοτε την διάθεση μόλις βγούμε; Απαγκίστρωση, λοιπόν, από υλικά αντικείμενα που δεν μου λένε τίποτα πια και από ανθρώπους που εδώ και χρόνια «φωνάζουν» με τον τρόπο τους ότι δεν ταιριάζουμε.

Σμίξαμε ταυτόχρονα με παλιές φίλες. Όχι από ανάγκη ή θερινή πλήξη, ούτε ως προσωρινή αντικατάσταση των φίλων που με συντροφεύουν όλη την υπόλοιπη χρονιά. Αλλά από ενδιαφέρον, χαρά και νοσταλγία. Και περάσαμε όμορφα. Και υποσχέθηκα στον εαυτό μου νοερά να μην ξαναχαθούμε.

Είναι μια καλή εποχή για αλλαγές και ξεκαθαρίσματα αυτή που διανύουμε. Ξεκινήστε από τα εύκολα. Εγώ, για παράδειγμα, έπιασα πρώτα τα καλλυντικά. Αυτά που πρέπει έτσι κι αλλιώς να πεταχτούν γιατί έχουν λήξει. Μετά τα σχολικά και τα είδη γραφείου. Ύστερα τα ρούχα. Πιάστε πρώτα τα αντικείμενα με τα οποία είστε λιγότερο δεμένοι, ακόμα κι αν δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Δεν είναι υποχρεωτικό να κάνουμε όλοι το περίφημο ξεκαθάρισμα της Μαρί Κοντό που πετάει 10 ντουλάπες ρούχα στο κρεβάτι και κάνει τη διαλογή της.

Έπειτα, για να διευκολύνετε τη διαδικασία, σταθείτε για ένα λεπτό, φανταστείτε το κάθε αντικείμενο στη θέση του. Τη φούστα που φορούσατε πριν από 5 χρόνια (αλλά μοιάζει ακόμα σαν καινούρια) στην ντουλάπα ενός νεαρού κοριτσιού που έχει πληγεί από τις πυρκαγιές. Και στη θέση της, στη δική σας ντουλάπα, ένα καινούριο ρούχο που σας αρέσει και σας βολεύει. (Ή και όχι. Μην βιάζεστε να πάτε για ψώνια πριν να σιγουρευτείτε ότι όλα αυτά που δωρίσατε/πετάξατε χρειάζονται οπωσδήποτε αντικαταστάτη.)Έτσι και με τους ανθρώπους. Φανταστείτε τους φίλους σας με τους οποίους δεν περνάτε καλά να πίνουν καφέ με νέα πρόσωπα με τα οποία περνούν σαφώς καλύτερα, ενώ εσείς βρίσκετε τον δρόμο και τους ανθρώπους σας κάπου αλλού.

Δυσκολεύομαι περισσότερο, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, με τα χαρτιά. Εισιτήρια θεάτρου και σινεμά, αναμνήσεις από ταξίδια, τετράδια με σημειώσεις, ακόμη κι αποδείξεις. Λέω να φτιάξω όμορφα λευκώματα όπου θα κολλήσω κάθε χαρτί και χαρτάκι, έτσι για να μην μένουν σκόρπια μέσα σε κουτιά από παπούτσια. Θα φανεί πώς θα πάει αυτό.

Λέω να μην μακρηγορήσω άλλο σήμερα.

Γράψτε μου πώς ήταν το καλοκαίρι σας.

Θα σας ενδιέφερε να ανεβούν κάποια (πιο) λεπτομερή άρθρα για οργάνωση ντουλάπας/γραφείου/βιβλιοθήκης (και μάλιστα ανθρώπου που μετακομίζει σχετικά συχνά);

Να έχετε ένα όμορφο απόγευμα Κυριακής!

Εύη