Τις Κυριακές στο Παρίσι προσπαθώ να τις αξιοποιώ στο έπακρο. Μακρινοί περίπατοι στην πόλη και πικνίκ στα πάρκα όταν ο καιρός είναι καλός, μουσεία κι εκθέσεις μόλις αρχίσουν να πέφτουν οι πρώτες φθινοπωρινές ψιχάλες. Έτσι, λοιπόν, την πρώτη βροχερή Κυριακή του Οκτώβρη αποφάσισα να επισκεφτώ την περιοδική έκθεση «Revoir Paris» αφιερωμένη στο έργο του μεγάλου φωτογράφου Henri Cartier-Bresson.

📷 Γεννημένος το 1908 στη Γαλλία, ο Cartier-Bresson βρέθηκε πολλές φορές στην καρδιά των κοινωνικοπολιτικών γεγονότων που σημάδεψαν τον 20ο αιώνα και στιγμάτισαν, αναπόφευκτα, το έργο του. Ιδρυτικό μέλος του Magnum και δημιουργός μερικών από τα διασημότερα πορτρέτα σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως ο Albert Camus, ο Jean-Paul Sartre, ο Henri Matisse, η Edith Piaf και ο Alberto Giacometti, οι φωτογραφίες του είναι συνήθως εύκολα αναγνωρίσιμες, ακόμα κι αν δεν αυτοπροσδιορίζεστε ως λάτρεις της φωτογραφίας.

Η έκθεση (15/06-31/10/2021) ήταν πολύ άρτια οργανωμένη και επέτρεπε στο κοινό να ταξιδέψει στο χρόνο σε ένα Παρίσι πολύ γνώριμο στους σημερινούς κατοίκους του αλλά ταυτόχρονα τόσο διαφορετικό. Ένιωσα ότι οι φωτογραφίες από την Απελευθέρωση του Παρισιού (Libération de Paris) συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των επισκεπτών. Κι εγώ η ίδια, που είμαι σχετικά νέο φρούτο στην πόλη, έπιασα τον εαυτό μου να αναγνωρίζει μέρη και σημεία του Παρισιού και σχεδόν να συγκινείται με αυτό («Α! Κάτω από αυτήν την στοά που προφυλάσσει τον στρατιώτη του μακρινού 1944 έπινα πέρσι τον καφέ μου με τη Μαριάνα στα διαλείμματα από το διάβασμα στη βιβλιοθήκη!»). Είναι συναρπαστικό να παρατηρεί κανείς από απόσταση την χρήση, την οργάνωση, την εξέλιξη και τις περιπέτειες του χώρου – και να συλλογίζεται παράλληλα πόσο ασήμαντες και παροδικές μπορεί να φαίνονται οι δικές του όμορφες ή άσχημες στιγμές μπροστά στην ιστορία.

Αγαπημένη φωτογραφία της έκθεσης: Boulevard Diderot (1969). Είναι η φωτογραφία με το ζευγάρι που φιγουράρει στο εξώφυλλο του βιβλίου «Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων» (Le club des incorrigibles optimistes) του Jean-Michel Guenassia (2009). Δεν την ανεβάζω εδώ – ψάξτε την, θα την αναγνωρίσετε αμέσως. Πρόκειται για ένα βιβλίο που βρίσκεται εδώ και χρόνια στη λίστα μου και του οποίου την ανάγνωση συνέχεια αναβάλλω. Ήρθε μήπως η ώρα να το πιάσω στα χέρια μου;

🏰 Το ίδιο το κτίριο που στεγάζει το Musée Carnavalet, χτισμένο στα μέσα του 16ου αιώνα στην καρδιά του Marais, είναι από μόνο του μια εμπειρία. Αξίζει να το επισκεφτεί κανείς για να θαυμάσει την αρχιτεκτονική του, ακόμα κι αν δεν ενδιαφέρεται για τις εκθέσεις του μουσείου αυτού καθαυτού.

Το μουσείο πάλι ιδρύθηκε το 1880 και από τότε, πέρα από τις περιοδικές εκθέσεις, φιλοξενεί τη μόνιμη έκθεση πάνω στην ιστορία της πόλης του Παρισιού. Άνοιξε πρόσφατα πάλι τις πόρτες του στο κοινό, καθώς από το 2016 ήταν κλειστό για εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης. Την ημέρα που το επισκέφτηκα εγώ, ο καιρός ήταν ιδιαίτερα κρύος και μουντός και δεν με ενέπνευσε να καθίσω περισσότερο ούτε για να χαρώ τον όμορφο κήπο του με το καφέ, ούτε για να εξερευνήσω τη μόνιμη συλλογή στο εσωτερικό του. Δεσμεύομαι όμως να επιστρέψω σύντομα για μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία.

«Photographier : C’est mettre sur la même ligne de mire la tête, l’œil et le cœur. C’est une façon de vivre.» Henri Cartier-Bresson

☞ Με συγχωρείτε για την *πολύ* κακή ανάλυση των φωτογραφιών (μου) σε αυτήν την δημοσίευση! Από τη μια ο φωτισμός στις αίθουσες του μουσείου ήταν ιδιαίτερα χαμηλός (κάτι που δεν είναι από μόνο του προβληματικό, εκτός αν θέλει ο επισκέπτης να φωτογραφίσει τα εκθέματα), από την άλλη είχε ένα πρόβλημα το κινητό μου, με αποτέλεσμα να μην καταφέρω να μεταφέρω τις φωτογραφίες στον υπολογιστή με καλώδιο usb (τις έστειλα μέσω telegram). Αυτά παθαίνει όποια «βαριέται να κουβαλάει την κάμερα μαζί της κυριακάτικα». Πόσο ειρωνικό για ένα άρθρο αφιερωμένο σε έκθεση φωτογραφίας 🙄.

📖 Άντλησα ορισμένες πληροφορίες από την σελίδα της Fondation Henri Cartier-Bresson: https://www.henricartierbresson.org/ (κυρίως για να επιβεβαιώσω όσα θυμόμουν ότι διάβασα στην ίδια την έκθεση). Έχει ενδιαφέρον να περιηγηθείτε στις διάφορες ενότητες για τη ζωή και το έργο του Cartier-Bresson – και φυσικά να δείτε φωτογραφικό υλικό πολύ καλύτερης ποιότητας.

Αν ασχολείσαι με τη φωτογραφία και θέλεις να μας πεις τι βλέπει εσύ στο έργο του Cartier-Bresson, μην διστάσεις να αφήσεις ένα σχόλιο κάτω από το άρθρο!

Αν δεν έχεις ιδέα από φωτογράφους, μπορείς απλά να μας γράψεις πώς περνάς τις Κυριακές σου, ίσως κάνεις κάτι ακόμα πιο δημιουργικό από εμένα (μόνο για μπραντς μην μου πεις, σ’έφαγα!!!).

Καλό υπόλοιπο εβδομάδας 🙋🏻‍♀️

Τα λέμε στο καθιερωμένο ραντεβού μας την Κυριακή!

Εύη