Συνήθως γράφουμε για βιβλία που μας άρεσαν και δεν θέλαμε να τελειώσουν. Αυτήν την εβδομάδα γράφουμε για το «θα φτύσω στους τάφους σας» του οποίου τις σελίδες μετρούσαμε ελπίζοντας να φτάσουμε στην τελευταία.

Προσοχή. Δεν προσπαθούμε να μηδενίσουμε ένα λογοτεχνικό έργο που σίγουρα έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας λόγω της αξίας του. Είναι που μας έπεσαν λίγο βαριές οι σκηνές σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης που παρουσιάζει ουκ ολίγες φορές στις μόλις 138 σελίδες του βιβλίου ο Μπορίς Βιαν.

Γάλλος στην καταγωγή, εκδίδει το συγκεκριμένο βιβλίο όπως και άλλα με το ψευδώνυμο Βέρνον Σάλιβαν. Φαν φακτ στη wikipedia, ο Βέρνον Σάλιβαν εμφανίζεται να βρίσκεται σήμερα ακόμη εν ζωή σε ηλικία 102 ετών, όσο θα ήταν και ο Βιαν, αν δεν είχε πεθάνει το 1959, μόλις στα 39 του έτη. Ο θάνατος του μάλιστα από καρδιακή ανακοπή συνέβη την ημέρα που πήγε στον κινηματογράφο για να δει την πρεμιέρα της ταινίας που αφορά το βιβλίο για το οποίο συζητάμε, η οποία και τον εξόργισε. Ο ίδιος ο Μπόρις Βιαν παρουσιάστηκε ως μεταφραστής του βιβλίου από την αγγλική γλώσσα…

Το βιβλίο σαφέστατα προκάλεσε την εποχή που κυκλοφόρησε (1946), καθώς πραγματεύεται την προσπάθεια ενός μαύρου να εκδικηθεί τους λευκούς για το λιντσάρισμα του αδερφού του, βρίσκοντας ως θύματα δύο λευκές αδερφές, κόρες εύπορης οικογένειας, τις οποίες βιάζει και δολοφονεί.

Βιβλίο βαθύτατα αντιρατσιστικό, παίζει επιδεικτικά με τα στερεότυπα του αμερικανικού κινηματογράφου και της λογοτεχνίας, μέσα από την ιδιαίτερη γραφή του. Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν θα θέλαμε να το είχαμε διαβάσει, ωστόσο το χαρήκαμε ιδιαίτερα όταν το αφήσαμε πίσω στη βιβλιοθήκη.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος, ενώ υπάρχει και μία άλλη έκδοση, λίγο πιο παλιά, από τις Εκδόσεις Γράμματα. Η παλιά αυτή έκδοση είναι αυτή που έπεσε στα χέρια μας, μιας και το είχαμε αγοράσει σε ανύποπτο χρόνο από το βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία και είχε μείνει στα αδιάβαστα βιβλία μας για πολύ καιρό…

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα, να είστε καλά και να διαβάζετε!