Καλημέρα βιβλιόφιλες και βιβλιόφιλοι!
Μια ανάσα πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων, αποφάσισα ότι προλαβαίνω να γράψω δυο λόγια για ένα όμορφο φθινοπωρινό βιβλίο που ολοκλήρωσα πριν από δύο εβδομάδες.
Υπάρχει κανείς ανάμεσά μας που δεν έχει διαβάσει (ή δεν έχει μπει στον πειρασμό να διαβάσει) το Καφέ Pumpkin Spice που κυκλοφόρησε φέτος στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ψυχογιός; Με το υπέροχα σχεδιασμένο εξώφυλλό του στα χρώματα του φθινοπώρου και με το όνομα του διασημότερου εποχικού ροφήματος στον τίτλο του, προσέλκυσε ταχύτατα το ενδιαφέρον του βιβλιόφιλου κοινού.
Λίγα λόγια για την υπόθεση: Η Τζίνι καταφθάνει στη μικρή πόλη του Ντριμ Χάρμπορ για να διευθύνει το καφέ που της παραχώρησε η θεία της μετά από την συνταξιοδότησή της. Εκεί έρχεται σε επαφή με τους κατοίκους, γνωρίζοντας τις συνήθειες και την καθημερινότητά τους, ενώ προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα της πραγματικότητα. Ο Λόγκαν, ντόπιος αγρότης που… δεν θέλει και πολλά πολλά με τη νέα ιδιοκτήτρια του καφέ, βρίσκεται υποχρεωμένος να την βοηθήσει, όταν αυτή αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που της στερεί τον ύπνο της. Υποχρεωμένος; Χμμ…
Τι θα συμβεί τελικά στην ζωή της Τζίνι; Προσπαθεί κάποιος να την διώξει από το καφέ και την πόλη; Θα καταφέρει η νεαρή γυναίκα να ξεπεράσει τα τραύματα του παρελθόντος και να δημιουργήσει την «καινούργια Τζίνι» που ονειρεύεται; Θα την κρατήσει τελικά αυτή η πόλη ή θα γυρίσει πίσω στη Βοστόνη; Και ο Λόγκαν; Θα μπορέσει να εμπιστευτεί πάλι τους ανθρώπους; Θα ακούσει τα συναισθήματά του ή θα παραμείνει ο απόμακρος αγρότης που αποφεύγει να πηγαίνει στην πόλη τις καθημερινές και παραδίδει τις παραγγελίες στα μαγαζιά αξημέρωτα;
Το βιβλιαράκι των 317 σελίδων έχει γρήγορη πλοκή, με περιγραφές τόσες όσες χρειάζονται για να εμπλουτίσουν την ιστορία, χωρίς να διακόπτουν την ροή του κειμένου. Με απλή καθημερινή γλώσσα που δεν κουράζει, οι χαρακτήρες πλάθονται μέσα σε μερικές σειρές, με τους περισσότερους να γίνονται αμέσως συμπαθείς. Κλασικό feel good βιβλίο, διαβάζεται σε γενικές γραμμές ευχάριστα μέσα σε ένα σαββατοκύριακο. Προσωπικά, βρήκα ορισμένα σημεία στην εξέλιξη της υπόθεσης αρκετά προβλέψιμα, κάτι που με έκανε να το διαβάσω με μειωμένη όρεξη από τη μέση και μετά. Θα ήθελα όμως να διαβάσω και τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς, καθώς αυτή η αίσθηση της επαρχιακής πόλης με τα μικρά τοπικά καταστήματα και τους κατοίκους που γνωρίζουν τα πάντα ο ένας για τον άλλον, μου είναι αρκετά οικεία και με χαλαρώνει (όταν την διαβάζω στα μυθιστορήματα και δεν την ζω).
Έχετε διαβάσει κάποιο από τα επόμενα βιβλία της σειράς; Νομίζω ότι δεν έχουν μεταφραστεί ακόμα στα ελληνικά, αλλά κυκλοφορούν στην Ελλάδα στο πρωτότυπο.
Καλές αναγνώσεις!
Εύη
☆4/5
The Wooden Shelf 
Σχολιάστε