Ένα μοναδικό μονόλογο μας δίνουν την ευκαιρία να διαβάσουμε οι εκδόσεις
Ποταμός. Ο λόγος για το βιβλίο «Στον Γιατρό ή το Εβραϊκό Πουλί», της Καταρίνα
Φόλκμερ.
Το πρώτο βιβλίο της Γερμανίδας συγγραφέα, που ζει στο Λονδίνο, διαδραματίζεται
μέσα σε ένα ιατρείο, με την αφηγήτρια να στέκεται μπροστά στον γιατρό με ανοιχτά
τα πόδια της. Μέσα σε 130 μόλις σελίδες αφηγείται τη ζωή της απευθυνόμενη στον
εβραϊκής καταγωγής γιατρό της, κάνοντας αναφορά στη σχέση της με τον Κ., έναν
παντρεμένο ζωγράφο που γνώρισε σε δημόσιες τουαλέτες, στους γονείς της, στον
ψυχίατρο που επισκεπτόταν μέχρι πρόσφατα, τους Ναζί, τους Εβραίους αλλά και το
σεξ.
Αποτελεί σίγουρα ένα βιβλίο τολμηρό με τη συγγραφέα να αφήνει σταδιακά τον
αναγνώστη να καταλάβει λεπτομέρειες για τα όσα συμβαίνουν μέσα στο ιατρείο,
κρατώντας του το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.
Θα ήθελα να μοιραστώ πολλές ακόμα από τις σκέψεις μου, όμως φοβάμαι τα
σπόιλερ.
Το σίγουρο είναι ότι ακολουθεί το ρεύμα της εποχής μας, με πολλές αναφορές στις
έμφυλες ταυτότητες και τα κοινωνικά στερεότυπα, αλλά και στη διαπραγμάτευση της
σύγχρονης γερμανικής ταυτότητας και ειδικότερα απέναντι στους Εβραίους, θέμα
επίκαιρο αν σκεφτεί κανείς και τη στήριξη της κοινής γνώμης στα εγκλήματα που
κάνει το κράτος του Ισραήλ στη Γάζα.
Έχω φροντίσει να προμηθευτώ και άλλα βιβλία τέτοιου είδους, οπότε πιθανότατα να
διαβάσω κάποια ακόμη μέσα στις γιορτές και να γράψω κάτι εδώ.
Σας συστήνω πάντως σε κάθε περίπτωση το συγκεκριμένο.
ΥΓ. Τσαλάκωσα κατά λάθος το οπισθόφυλλο του βιβλίου και σκεφτόμουν πάλι για το
αν και κατά πόσο πρέπει να συμπεριφερόμαστε στα βιβλία σαν κάτι που πρέπει να
μείνει άφθαρτο ή αν είναι εντάξει να σημειώνουμε πάνω τους, να τσακίζουμε σελίδες
κτλ. Εσείς πώς τα αντιμετωπίζετε;
Γιάννης
The Wooden Shelf 
Σχολιάστε