Γεια σας και πάλι!

💐Ελπίζω να μην σας έλειψα! Πήγα και εγώ τις διακοπές μου και πέρασα αρκετό χρόνο μακριά από υποχρεώσεις και υπολογιστές. Κάπως έτσι μου πήρε μέρες να μαζέψω τις σημειώσεις μου για αυτό το υπέροχο βιβλίο, το οποίο και θα σας παρουσιάσω παρακάτω.
Ο λόγος για το βιβλίο «Η Ελένα ξέρει» της Κλαούδια Πινιέιρο, από τις Εκδόσεις Carnivora . Οι περισσότερες/οι από εσάς το ξέρετε ήδη, μιας και δεν είναι καινούριο, αλλά εμένα μου πήρε καιρό μέχρι να αποφασίσω να διαβάσω έργο αυτής της εξαιρετικής συγγραφέως.

📚 Η Ρίτα βρίσκεται νεκρή.Όλες και όλοι θεωρούν ότι αυτοκτόνησε. Ο ιερέας, η σχέση της και η μητέρα του, οι αστυνόμοι αλλά και όλη η κοινωνία. Εκτός από τη μητέρα της, την Ελένα, η οποία ξέρει ότι η κόρη της δεν αυτοκτόνησε, καθώς δεν θα πήγαινε στην εκκλησία μία τέτοια βροχερή μέρα, αφού φοβόταν ότι το καμπαναριό της εκκλησίας του χωριού θα τραβούσε κάποιο κεραυνό, όπως πίστευε από μικρή.

📓 Μέσα στη μικρή κοινωνία ενός αργεντίνικου χωριού βλέπουμε τη σχέση μίας μάνας με την κόρη της μέσα από flashbacks, καθώς και την εξέλιξη της ασθένειας της πρώτης. Ο λόγος για το Πάρκινσον, το οποίο εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς στο σώμα της Ελένας, κάνοντας την κάθε της κίνηση δύσκολη. Ο αγώνας της να μάθει την αλήθεια για την κόρη της, την ίδια ώρα που για να κινηθεί πρέπει να υπολογίσει με ακρίβεια το πότε θα καταναλώσει τα χάπια της αποτελούν το βασικό θέμα του βιβλίου. Η μοναξιά της θα την οδηγήσει σε μία κίνηση που θα αλλάξει τελείως τον ρου της ιστορίας.

🌎 Ομολογώ ότι διάβασα με μεγάλη διάθεση το βιβλίο. Ήθελα να φτάσω γρήγορα στο τέλος, να μάθω τι θα γίνει. Ίσως να μην ήταν αυτό το νόημα της ανάγνωσης, αλλά και πάλι ήταν ένα από αυτά τα βιβλία που δεν μπορείς να αφήσεις. Μου πήρε δύο μέρες να το διαβάσω και οι δύο στη θάλασσα. Την δεύτερη μέρα ήταν παραμονή Δεκαπενταύγουστου και κάπως έτσι ενώ είχαμε πάει στο Πόρτο Ράφτη με ΟΑΣΑ, ξεμείναμε εκεί καθώς το πανηγύρι του χωριού, έκλεινε το δρόμο και έτσι το λεωφορείο δεν ήρθε ποτέ να μας γυρίσει πίσω, χωρίς προειδοποίηση.

🍟 Ανάμεσα στα οτοστόπ που κάναμε, γνωρίζοντας μερικούς υπέροχους ανθρώπους, τα πατατάκια αλλά και τα αναψυκτικά από το περίπτερο, βρήκα την ευκαιρία να τελειώσω αυτό το βιβλίο, το οποίο αν μη τι άλλο δεν θα ξεχάσω εύκολα, αφού ενώ μεγάλο κομμάτι του το διάβασα στη στάση του λεωφορείου.

💙 Θα υπήρχαν πολλά ακόμα να πω για το βιβλίο αλλά δεν θέλω να προδώσω σημαντικές πληροφορίες για την πλοκή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα επανέλθω με βιβλία από τις Εκδόσεις Carnivora αλλά και στην Πινιέιρο, αφού πραγματικά μαγεύτηκα. Αγαπώ βιβλία που θίγουν τόσα κοινωνικά ζητήματα, σε μόλις τόσο λίγες σελίδες αλλά και την Λατινική Αμερική ως λογοτεχνική περιοχή.
💥Ελπίζω κι εσείς να μην αμελείτε το διάβασμα σας, να βρίσκετε πάντα χρόνο για εσάς και την ανάπαυσή σας και να έχουμε χρόνο τη νέα ακαδημαική χρονιά να τα λέμε πιο συχνά!

Γιάννης