Μερικές από τις πιο αστείες ιστορίες που μπορεί να ακούσει κανείς αφορούν τις δημόσιες υπηρεσίες. Ποιος/α δεν έχει εκνευριστεί έστω μια φορά στη ζωή του όταν πήγε στην εφορία ή ποιος/α δεν αρρώστησε περιμένοντας στην ουρά στο ΙΚΑ; Δεν είναι όμως μόνο οι δημόσιες υπηρεσίες που προκαλούν νευρικότητα και μόνο στη σκέψη για το μέσο Έλληνα. Φαίνεται ότι ο γενικότερος τομέας των υπηρεσιών δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πελατών είτε μιλάμε για τράπεζες, είτε για courier, είτε απλά για τα απλά ταχυδρομεία.
Αφού πατήσεις όλα τα κουμπιά, παίρνεις στο τέλος χαρτάκι και τσεκάρεις τη φωτεινή ένδειξη για να δεις πόσο θα περιμένεις. Βρίζεις γιατί καταλαβαίνεις πως δεν πρόκειται να τελειώσεις άμεσα. Χαλαρώνεις. Λες σιγά. Θα κάνω καμιά βόλτα. Η αναμονή μπροστά στην παραλαβή δώρων από αγαπημένα πρόσωπα μοιάζει αμελητέα. Μπαίνεις στο φούρνο, τσεκάρεις το κινητό αν όντως έστειλες 2 ή θα βρεθείς με τριακόσια ευρώ μείον στο ταμείο και παίρνεις κάτι να φας. Μουσική στα ακουστικά και βόλτα στα στενά της πόλης. Ο καιρός μουντός αλλά ευτυχώς δεν βρέχει.
Σε ένα τέταρτο είσαι πίσω. Έχουν εξυπηρετηθεί εφτά πελάτες. Μπροστά σου μένουν άλλοι είκοσι τρεις. Τα πιο πολλά νούμερα περνάν από την οθόνη χωρίς νόημα, αφού ο κόσμος βαριέται να περιμένει και φεύγει. Τσεκάρεις το χαρτάκι. Μέσος χρόνος αναμονής: ΑΓΝΩΣΤΟ. Σημεία εξυπηρέτησης: 3. Μάλλον σε κάποιο άλλο υποκατάστημα θα είναι το τρίτο και δεν το βλέπεις.
Ξανά βόλτα, επιστρέφεις και έχει έρθει σχεδόν η ώρα σου για να παραλάβεις. Χαμογελάς και πάλι! Σκέφτεσαι τι να έχει μέσα το δέμα σου. Πλησιάσεις κοντά στην πόρτα για να είσαι έτοιμος να χυμήξεις, ενώ άλλοι και άλλες που έχουν χάσει τη σειρά τους προσπαθούν να σε πείσουν να τους παραχωρήσεις τη σειρά σου. Τόσος κόσμος γύρω σου και σκέφτεσαι πως είναι ό,τι πλησιέστερο είχες σε πάρτι τελευταία.
Μένει ένα νούμερο. Και τότε η φωτεινή ένδειξη σβήνει. Τα χάνεις. Ακούς τις φωνές γύρω σου παρότι φοράς ακόμη τα ακουστικά. Όνειδος! Κάποιος γύρω σου είπε αυτή τη λέξη και για λίγο μεταφέρθηκες πίσω στο γυμνάσιο. Για κάποιο λόγο, μια άσχετη ανάμνηση έρχεται στο μυαλό σου.
Η οθόνη επανέρχεται. Νούμερο 69. Είναι η σειρά σου! Χαρτάκι, ειδοποίηση, ταυτότητα και η υπάλληλος σου φέρνει το δέμα. Πάνω του βλέπεις την ημερομηνία άφιξης στην Ελλάδα και συνειδητοποιείς ότι η καραντίνα πια για τα δέματα που έρχονται στη χώρα έχει μειωθεί από τις δύο στη μία εβδομάδα. Βλέπεις αγαπημένο όνομα πάνω στο κουτί, σε αλφάβητο που δεν κατανοείς. Βγαίνεις σχεδόν τρέχοντας από το κατάστημα. Θέλεις να φύγεις όσο πιο μακριά μπορείς. Είσαι χαρούμενος για το δέμα σου, αλλά κρυφά εύχεσαι να μην ξανά περάσεις ούτε απ’ έξω από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία…